نقد و بررسی بازی Cryptid

سلام!

اینم از مطلب بهمن ماه. نقد و بررسی یه بازی جالب و عجیب!

Cryptid (ترجمه اش می شه: نهان جاندار!) یه بازی ۳ تا ۵ نفره است که خیلی توجه منو جلب کرد. پس بزنین بریم.

حالا بازی چطوریه؟

اول بازی باید یه کارت رو انتخاب کنین و بعد متناسب با عکس روی اون، صفحه رو بچینید و سازه ها رو توی جای درست قرار بدین. بعد کارت رو برگردونین و به هر کس یک دفترچه سرنخ بدین (که برای هر کسی متفاوته) و بسته به اینکه چند نفره بازی می کنین، هر کس یکی از سرنخ هاش که روی کارت مشخص شده رو باید بخونه. پس تا اینجا یه صفحه آماده داریم و هرکس یک سرنخ هم در ذهنش داره.

حالا باید شروع کنین و از نفر اول هرکس که نوبتش می شه، یه مکعب بذاره جایی که بر اساس سرنخش نمی تونه اون هیولا اونجا باشه. مثلا اگر سرنخ من این باشه که «در جنگل یا کوهستان قرار دارد»، من می تونم مکعبم رو توی دریا بگذارم. و این کار رو اینقدر تکرار می کنیم تا همه دوتا مکعب بذارن و بعد دیگه هرکس در نوبتش می تونه یکی از این دوتا کار رو بکنه:

یا اینکه مهره سیاه رو برداره و بذاره روی یک خونه و از یکی بازیکن بپرسه که آیا نهان جاندار می تونه اونجا باشه یا نه. بازیکن باید اون خونه رو با سرنخش تطبیق بده و اگر با توجه به سرنخ اون امکان داشت که خونه درست اونجا باشه، یه استوانه روی اون خونه بگذاره. اما اگر امکان نداشت که جاندار اونجا باشه، باید یه مکعب بذاره و حالا اون بازیکنی هم که مهره سیاه رو اونجا گذاشته بود مجبوره یه مکعب بذاره. (در واقع به عنوان جریمه حدس اشتباهش، باید یه مکعب بذاره تا به بقیه اطلاعات بده)

یا اینکه اگر به حدسی درباره خونه درست رسیده بود (ممکنه بپرسین چجوری می شه فهمید جای درست کجاست؟ خب جوابش اینه که وقتی بازیکن ها با مکعب هاشون یکسری جاها رو رد و با استوانه ها یکسری جاها رو تایید می کنن، شما می تونین به طور تقریبی و گاها دقیق بفهمین که سرنخ اون بازیکن چیه که به این نحو مهره هاش رو چیده)، دیگه به مهره سیاه کاری نداشته باشه و مستقیما یک استوانه اش رو روی اون خونه بگذاره. حالا بازیکنان باید به نوبت تایید کنن که با توجه به سرنخشون می تونه توی اون خونه قرار داشته باشه یا نه و اگر همه تایید کنن، خب پس اون بازیکن جای درست رو پیدا کرده و برنده بازیه! اما اگر یک نفر هم تایید نکنه، بازیکن حدس زننده دوباره باید یه مکعب یه جایی بذاره.

و همین… بازی اینقدر ادامه پیدا می کنه تا یک نفر جای درست رو حدس بزنه. توجه کنین که توی هر بازی، فقط یک خونه وجود داره که با تمام سرنخ ها سازگاره!

نقد و بررسی کلی

خب حقیقتا من خیلی با این بازی حال کردم و خب کلا سبک متفاوت و کمتر دیده شده ای داره که واقعا جذابه. از اون طرف در نسخه ایرانی اش هم خوشبختانه قطعات چوبی هستن و حس خیلی خوبی می دن.

طراحی

طراحی این بازی واقعا ساده و در عین حال دلنشینه. واقعا مشکل خاصی در طراحی وجود نداره. شاید بشه به همخوانی تم دفترچه ها با نقشه بازی و کارت ها ایراد گرفت چون شاید یکم ناهمخون باشن. اما به جز اون همه چیز به نظر من جالبه. سنگ های ایستاده و کلبه ها متروکه قطعات چوبی ساده و جالبی هستن و خود مکعب و استوانه هم چیز جالبیه. فقط یه مسئله، خب شما که همه چیزو چوبی زده بودین، چرا مهره سیاه رو چوبی نزدین؟!!

کیفیت

کیفیت این بازی هم واقعا خوبه. تایل صفحه ها و کارت ها عالین. مهره ها همین که چوبیه خودش کافیه! البته جنس مهره ها یه حال عجیبی داره ولی حس چوبی رو می ده… رنگ مهره ها واقعا جذابه و تم رنگی اش خیلی زیباست. مخصوصا وقتی روی صفحه این رنگ ها رو به مرور می چینید، منظره زیبایی پدید می آد. ولی خب متاسفانه بازی مقسم نداره!!! من نمی دونم چه داستانیه آخه. مقسم خیلی چیز رایج و ساده ای هست و اینکه بعضی ناشر ها برای بعضی بازی ها استفاده نمی کنند واقعا عجیبه. این موضوع به مرور مخصوصا توی حمل و نقل بازی می تونه به اجزای داخلش آسیب بزنه چون همه چیز اون وسط وله. چی بگم…

گیم پلی

گیم پلی این بازی شاهکار و معتاد کننده است! بازی خیلی پیچیده نیست، هم توضیح دادنش و هم یاد گرفتنش و اگر همه بلد باشن، یه دور اون می تونه کمتر از یه ربع، بیست دقیقه هم طول بکشه. و شما وقتی یه دست می بازین و یکی دیگه به جای درست می رسه، با خودتون می گین یه دست دیگه بازی کنیم این دست حتما من سرنخ ها رو متوجه می شم و یه نکته اش دقیقا همینه، بازی حتی برای کسی که برای اولین بار داره بازی می کنه جذابه و شانس برد داره. البته یکی دو دست اول تا به فرم سرنخ ها عادت کنین یکم طول می کشه ولی مشکلی نیست. اون لحظه که منتظرین تا آخرین نفر هم استوانه رو روی برج استوانه هایی که شما شروعش کردین و بقیه تایید کردن بذاره، خیلی هیجان انگیزه.

نکته مثبت دیگه ای که داره اینه که شما گاهی وقتی که نوبتتون نیست، بیکار نیستین و دارین به بقیه جواب می دین و این خوبه. اما گاهی بازی خیلی درهم و برهم می شه و آدما قاطی می کنن و اصلا چیزی دست آدم نیست که دقیقا نمی دونم چرا این اتفاق می افته ولی خب ذهن آدم سمت سرنخ ها نمی ره و چون بازی طول می کشه و تموم نمی شه، مهره ها تموم می شه! و خب باید از یه نخود و لوبیایی استفاده کنین که خیلی جالب نیست و جاش بود یکم مهره بیشتر بذارن برای هر رنگ.

درباره حالت پیشرفته بازی که با کارت های سیاه انجام می شه هم یه نکته هست. توی حالت پیشرفته، به بازیکن ها سرنخ های سلبی هم داده می شه. مثلا اینکه «تا فاصله یک خانه از دریا قرار ندارد.» خب این قطعا بازی رو سخت می کنه اما برای کی؟! برای اشخاصی که این سرنخ رو ندارن و باید حدسش بزنن. برای خود بازیکنی که سرنخ سلبی داره (چون معمولا یک نفر یا نهایتا دو نفر اینجوری هستن) بازی راحت می شه… و خب این خیلی جالب نیست.

نکات مثبت و منفی

+ مهره های چوبی

+ کیفیت خوب

+ گیم پلی ساده و هیجان انگیز و تکرار پذیر

– نبود مقسم!

– بالانس نبودن حالت پیشرفته بازی

خلاصه اینم از نقد و بررسی بازی Cryptid یا نهان جاندار که به نظرم بازی متفاوت و جالبیه و به شدت پیشنهادش می کنم.

شما تجربه این بازی رو داشتین؟

راستی! از ۵ روز دیگه رای گیری بازی سال شروع می شه. یادتون نره 😉 اگر ماجراش رو نمی دونین، سریع این مطلب رو بخونین!