نقد و بررسی بازی رکب

خب…
تو دومین مطلب نقد و بررسی سایت میپل بردگیمز می خوایم بازی جذاب رکب رو بررسی کنیم.

حالا بازی چطوریه؟

تو بازی رکب اول هر دور یک نفر مکان جنگ رو مشخص می کنه و بعد به هر بازیکن ۱۰ تا یا بیشتر کارت میگیره. که کارت ها شامل کارت های زرد (که کارت های اعداد هستند و قدرت ارتش رو بالا می برن) و کارت های بنفش (که کارت های قابلیت هستند و یک قابلیت دارند) هستند.

بازیکنا به نوبت کارت بازی می کنن که یا قابلیت اون کارت رو اعمال می کنن، مثل طبل زن، بهار، زمستان، مترسک و… یا یک کارت زرد بازی می کنن که صرفا قدرت ارتششون رو بالا می بره و یا نوبتشون رو پاس میدن، که دیگه در این صورت تا پایان اون جنگ نمی تونن شرکت کنند. هر جنگ تا وقتی که همه پاس بدن یا یک نفر کارت پرچم دار رو بازی کنه، ادامه پیدا می کنه.  بعد کسی که بیشتر قدرت رو داشته باشه برنده اون جنگ می شه و نشان رنگش رو روی اون استان می گذاره و بعد جنگ بعدی…

هر وقت کسی ۳ استان مجاور یا ۵ استان تو کل نقشه رو بگیره، بازی تموم می شه و اون بازیکن برنده است. این بازی رو دو نفره هم می شه بازی کرد که تفاوت هایی با بازی ۳ تا ۶ نفره داره.

نقد و بررسی کلی

این بازی یکی از بهترین بازی هاییه که من به عمرم بازی کردم. حتی شاید این بازی رو بیشتر از هر بازی دیگه ای بازی کرده باشم! چون بازی تکرار پذیر و به شدت جذاب و هیجان انگیزی هست…در واقع تم جنگ و قلمرو گیری این بازی واقعا محشره… و در کل اگر این بازی رو با هم سن و سال های خودتون بازی کنین، قطعا اون رجز خونی ها، بلوف زنی ها، جنگ ها و… خیلی جذاب و باحال خواهد بود.

طراحی

طبق معمول با طراحی شروع می کنیم، طراحی این بازی با بازی condottiere (نسخه اصلی این بازی) تفاوت های زیادی داره و به نظر من خیلی هم خوب شده. صفحه بازی عوض شده که بنظرم خوبه، در واقع صفحه ساده ولی قشنگ و خوبیه، در بازی condottiere تایلی وجود نداره و از مکعب های رنگی برای تعیین مالک استان استفاده شده که در بازی رکب به تایل تغییر یافته. تایل هم خیلی زیبا و باحاله ولی خب مکعب سه بعدی حداقل به نظر من باحال تره ولی تایل های هم خیلی خوبه. کارت ها هم که به نظر من واقعا فوق العاده شده و برای این باید از محمد نورالدینی که طراح گرافیک این بازی هست، تشکر کنیم چون واقعا، مخصوصا کارت ها رو خیلی قشنگ و جذاب درآورده. (سمت چپ بازی condottiere و سمت راست بازی رکب)

کیفیت

خب و اما کیفیت. کیفیت صفحه این بازی واقعا خوبه و مشکلی نداره. کیفیت تایل ها نسبتا بالاست و راحت خراب نمیشه. کارت ها هم کیفیتشون با توجه به این که همش توی دست هستن و زیاد استفاده می شن، خیلی خوب هستند. ولی به هر حال اگر خیلی بازی کنین کارت ها خراب میشن برای همین اگر خیلی بازی می کنین، شاید بهتر باشه که محافظ کارت بخرین تا خراب نشن.

گیم پلی

خب این بازی که داخلی نیست و نشر رومیز هم دستی به گیم پلی نزده ولی کلا اگر بخوام بگم، بازی واقعا محشره و خب البته طراح بازی هم Dominique Ehrhard هست، که طراح معروفیه و بازی های زیاد و باحالی طراحی کرده.

گیم پلی بازی خیلی خوبه و هیجان بازی خیلی بالاس و اون حس جنگجویی و رجز خونی هم که در بازی هست، خیلی باحاله. اما به نظر من یک نکته در گیم پلی بازی، ایراد داره که البته شاید Dominique Ehrhard خیلی هم کاری در این زمینه نمی تونسته بکنه. ولی اون نکته، اینه:

کارت هایی که پخش می شه، کاملا شانسیه و یک نفر ممکنه یک دست ۶ تا یک و ۴ تا کلاغ داشته باشه، ممکنه یک نفر هم ۵ تا ده با طبل زن و ۴ تا شش داشته باشه… و این طبیعتا بازی رو برای فرد اول کسل کننده و برای فرد دوم باحال و جذاب می کنه. که خیلی خوب نیست، البته این مشکل در بازی دو نفره کمتر به چشم می خوره چون نوع و تعداد کارت هایی که طرفین دارن با هم برابره و دیگه این مشکل وجود نداره. ولی فارغ از این مشکل بازی بی نقص و فوق العاده است. (عکس Dominique Ehrhard و همسرش)

نکات مثبت و منفی

+ طراحی کارت ها

+ کیفیت بالای محصول

+ گیم پلی جذاب

– تایل ها

در کل این بازی رو به اونایی که بازی های سبک رو بازی کردن و می خوان کم کم وارد بازی های سنگین تر بشن، پیشنهاد می کنم.  مخصوصا اگر هم بازی هاتون جوون و هم سنتون باشن…

نظر شما درباره بازی رکب چیه؟